Het mag en kan weer!

Inmiddels is het bijna twee jaar geleden dat ik mijn laatste rondreis ‘Cuba op haar mooist’ begeleidde. Een prachtige rondreis waarbij we alle mooie plekjes bezoeken, het authentieke Cuba ontmoeten en waarbij we vooral in mooie casas particulares (bij Cubanen thuis) overnachten.

Februari 2019 ging mijn bedrijf van een goede omzet terug naar nul en ik hoefde ineens niet meer te werken. Geen mails, geen aanvragen en geen reisvoorstellen meer. Hoe vreemd kan het dan ineens lopen in het leven. Voor mij het bewijs dat controle een illusie is.

Omdat mijn kinderen de deur uit waren,  besloot ik om al mijn bezittingen te verkopen; mijn huis en alles wat erin  stond, mijn boot en mijn auto. Ik besloot het aanbod aan reizen uit te breiden met wandelvakanties en retraites in Andalusië/Spanje en een mooie spirituele reis naar Tibet.

In mijn leven is veel gebeurd de afgelopen twee jaar. Het was een tijd van rust, stilstand, bewustwording, keuzes en in mijn geval van vrijheid en puur geluk. Ik besteedde mijn tijd aan dingen waar ik blij van werd en voelde me gelukkig.

Hardlopen, wandelen, de natuur in, lezen en schrijven wat zelfs resulteerde in een boek: “Puur Leven”, waarin ik het proces beschreef van wat er in mijn leven gebeurde.

Na mijn boek besloot ik een pelgrimstocht van 804 kilometer naar Santiago de Compostela te lopen. Van alle prachtige dingen die ik in mijn leven heb gedaan, was dit de mooiste ervaring ooit. Het boek over mijn belevenissen tijdens mijn camino, is inmiddels ‘under construction’.

Inmiddels lijken de meeste landen weer ‘open’ te gaan, zo ook Cuba en ik mag weer aan de slag. Cuba en de Cubanen hebben een afschuwelijke tijd doorgemaakt. Naast Covid, wat zij in de eerste instantie goed onder controle hadden en later net als overal uit de hand liep, was de economische toestand op zijn minst schrijnend te noemen.

Er braken tijden aan van letterlijk geen eten, prijsverhogingen die onbetaalbaar waren voor de gemiddelde Cubaan zonder vrienden of familie in het buitenland. Geen vangnet van een TOZO of overheidshulp. Het kwam zelfs zover dat men uit protest de straat op ging voor de eerste keer in zestig jaar.

Inmiddels is op Cuba alles weer open, is het gros van de bevolking gevaccineerd en zijn de restricties voor het grootste deel opgeheven.

Ik ben gelukkiger dan ooit dat ik eindelijk weer terug mag naar mijn paradijs wat Cuba heet. Wat een heerlijk vooruitzicht om te genieten van de natuur, de muziek, het straatbeeld en de lieve mensen.

Hoe symbolisch is het om op 18 januari te starten met de reis die in 2019 mijn laatste was? Ga jij ook mee?